Getuigenissen Duchenne spierdystrofie (DMD)

Jos en Liliane – Wim was goed twee jaar toen z’n moeder op doktersvoorschrift geregeld met hem in bad ging. Terug naar de moederschoot, vruchtwater… Hoewel hij ’n fel betoog hield tegen de psychiatrie verwachtte deze dokter er ’n heilzame werking van. Z’n diagnose is ons nooit echt duidelijk geweest. Lees meer.

Mies – 30 jaar geleden werd ik trotse mama van een zoon genaamd Jef. Een wolk van een baby, ons geluk kon niet op. Alles verliep zoals het moest tot op de avond dat ik van mijn gynaecoloog te horen kreeg dat ik eens langs moest gaan bij de kinderarts in het ziekenhuis, diezelfde die Jef had onderzocht bij de geboorte. Van hem kreeg ik te horen dat er iets niet in orde was met het bloed van de hielprik, het onderzoek dat ze bij pasgeboren baby’tjes doen. Lees meer.

Peter – Als je kinderen hebt dan wordt je geacht daarvoor te zorgen en van ze te houden. De meeste ouders doen dat dan ook met veel plezier en liefde. Dat is niet altijd makkelijk. Kinderen kunnen handenbinders zijn. Ze beperken je. Ook kunnen ze vervelend zijn. Je kan weleens zorgen om ze hebben. Soms zijn ze ziek en dan moeten ze extra aandacht hebben. Lees meer.

Pierrot – Ergens in Canada staat een standbeeld van een jongetje dat een ander jongetje op de rug draagt. Dit deed hij elke dag, want het op de rug gedragen kereltje kon namelijk niet lopen en had hulp nodig om naar school te kunnen gaan. Toen er op zekere dag aan het jongetje gevraagd werd of hij dit niet verdomd zwaar vond, antwoordde hij: “hij is niet zwaar, hij is mijn broer”. Lees meer.